Anaokuluna Hazırlık Çalışma Sayfalarının Zorluk Düzeyinin Çocuğun Beceri Düzeyine Göre Belirlenmesi

Anaokuluna hazırlık çalışma sayfasının uygun zorluk düzeyi, yalnızca yaş veya sınıf etiketine göre değil, hedef becerideki performans ile gereken destek düzeyi birlikte gözlenerek seçilir. Net talimat ve makul desteğe rağmen tekrarlanan çöküş varsa tek bir görev gereksinimini azaltın veya geçici destek ekleyin. Başarı yönetilebilir çabayla ve sınırlı destekle sürüyorsa düzeyi koruyun; çocuk benzer maddelerde çok az destekle tutarlı ve bağımsız başarı gösterdiğinde yalnızca bir gereksinimi ölçülü biçimde artırıp yeniden kontrol edin.

Aşağıdaki bölümler, bu kararın başlangıç düzeyi, görev gereksinimleri, destek ve yeniden kontrol adımlarında nasıl uygulanacağını gösterir.

İçindekiler⌄

Çocuğun Mevcut Becerisine Göre Başlangıç Düzeyi Belirleme

Başlangıç düzeyini yalnızca yaş veya sınıf düzeyine göre değil, çocuğun belirli hedef beceride gösterdiği performans ve gereken destek miktarına göre seçin.

Görevi anlama, hedef-beceri doğruluğu, yönlendirme ihtiyacı, kısa bir örneklem boyunca devam edebilme ve bağımsızlığı birlikte gözlemleyin. Tek bir başarılı ya da zor yanıt, düzeyi seçmek için yeterli değildir.

Daha kapsamlı bir değerlendirme, hazırlık becerilerindeki eksikleri belirleme gerektiğinde yararlı olabilir; burada amaç, mevcut hedef beceri için uygulanabilir bir başlangıç zorluğu seçmektir.

Aşağıdaki görsel, aynı hedef beceri korunurken görev gereksinimlerinin başlangıç zorluğunu nasıl değiştirebildiğini gösterir.

Başlangıç düzeyi için temel gözlemler

• Görevi anlama: Çocuk, tekrarlanan açıklama olmadan çalışma sayfasının ne istediğini anlıyorsa, mevcut biçim başlangıç düzeyini destekleyebilir; tekrarlanan açıklama gerekiyorsa, aynı hedef becerinin daha basit bir sunumuyla başlayın.
• Doğruluk: Çocuk, kısa örneklem boyunca hedef beceriyi doğru bir şekilde gösteriyorsa, mevcut gereksinim başlangıç düzeyinin bir parçası olarak kalabilir; hatalar becerinin sergilenmesini tekrar tekrar engelliyorsa, başlangıç görev gereksinimini azaltın.
• Yönlendirme: Çocuk yalnızca ara sıra yönlendirmeye ihtiyaç duyuyorsa, mevcut düzey işe yarar bir zorluk sağlayabilir; devam etmek veya yanıt vermek için tekrarlanan yönlendirme gerekiyorsa, daha az destek gerektiren bir düzeyle başlayın.
• Kısa örneklemde devam edebilme: Çocuk, kısa örneklem boyunca bir denemeyi sürdürebiliyorsa, iş miktarı işe yarar olabilir; çocuk makul bir destekle bile örneklemi sürdüremiyorsa, daha az görev gereksinimi veya daha kısa bir örneklemle başlayın.
• Bağımsızlık: Çocuk, sınırlı yardımla hedef beceriyi gerçekleştirebiliyorsa, başlangıç düzeyi daha fazla zorluğu koruyabilir; sürekli yardım gerekiyorsa, daha fazla bağımsızlığa izin veren bir düzeyle başlayın.

Örneğin, aynı harf tanıma becerisini çalışan iki çocuk farklı miktarda yönlendirmeye ihtiyaç duyuyorsa, aynı beceri için farklı başlangıç düzeyleri daha uygun olabilir. Başlangıç düzeyini geçici kabul edin ve performans ile destek ihtiyacı değiştikçe yeniden ayarlayın.

Çalışma Sayfasını Hedef Beceriyle Eşleştirin

Çalışma sayfası zorluğunu, bir bütün olarak sayfaya değil, çalışılan hedef beceriye göre değerlendirin. Hedef beceri uygun biçimde eşleşmiş olsa bile ikincil görev gereksinimleri görünen zorluğu artırabilir.

Zorluğu oluşturan katmanlar

Hedef beceri

Çocuğun göstermesi amaçlanan bilgi veya beceridir; örneğin bir harfi tanıma.

Talimat yükü

Yönergeleri okuma, anlama ve akılda tutma gereksinimi hedef beceriden ayrı bir yük oluşturabilir.

Motor çıktı

Yazma, üzerinden geçme veya kesme gibi eylemler, doğru yanıtı bilmekten ayrı bir motor gereksinim ekleyebilir.

Görsel tarama

Çok sayıda öge arasında hedefi bulmak, arama ve ayırt etme yükünü artırabilir.

Adım sayısı

Çok aşamalı görevler, hedef beceri doğru olsa bile yanıtı tamamlamak için ek süreç gerektirir.

Örneğin, bir çalışma sayfası harf tanımayı hedefliyor ancak her yanıtın yazılmasını veya üzerinden geçilmesini gerektiriyorsa, zorlanma harf tanımadan değil motor çıktı gereksiniminden kaynaklanabilir. Böyle bir durumda yazı öncesi hazırlık alıştırmaları ile ilişkili kalem kontrolünü ayrı değerlendirin.

Hedef beceriyi ikincil gereksinimlerden ayırmak, bir görevdeki zorlanmayı gereğinden geniş bir “beceri eksikliği” olarak yorumlama riskini azaltır.

Çocuğun Kısmen Bağımsız Çalışabileceği Düzeyden Başlayın

İşe yarar bir başlangıç düzeyi, çocuğun bir yetişkin görevi onun yerine tamamlamadan ve görev tamamen zahmetsiz hale gelmeden kısmi bağımsızlıkla anlamlı bir deneme yapmasına izin verir.

Destek yoğunluğunu sabit bir puan, yüzde veya süre eşiği olarak değil, çocuğun bu görevde ne kadar bağımsız çalışabildiğini gösteren göreve özgü bir durum olarak değerlendirin. Bir ipucunun anlamı göreve ve çocuğun aşinalığına göre değişebileceğinden, tek bir yanıttan çok genel destek örüntüsünü kullanın.

Destek düzeyi nasıl yorumlanır?

• Bağımsız deneme: Çocuk, yetişkin yardımı olmadan başlar ve yanıt verir; bu, mevcut görevin bağımsız performansı destekleyebileceğini gösterir.
• Ara sıra ipucu: Çocuk görevi bağımsız olarak dener ancak gerektiğinde hafif bir ipucuna yanıt verir; bu yine de işe yarar bir zorluğa işaret edebilir.
• Tekrarlanan yönlendirme: Çocuk devam etmek veya yanıt vermek için tekrarlanan yönlendirmelere ihtiyaç duyar; bu, mevcut görevin başlangıç düzeyi için uygun olandan daha fazla destek gerektirebileceğini gösterir.
• Tam yardım: Çocuk, yanıtın büyük kısmını yönlendirmesi veya tamamlaması için bir yetişkine ihtiyaç duyar; bu, görev uyumunun daha fazla bağımsızlığa izin veren bir düzeye doğru ayarlanması gerektiğini gösterir.

Çalışma Sayfasının Çok Zor veya Çok Kolay Olup Olmadığını Kontrol Etme

Çalışma sayfasının zorluk düzeyinin çocuğa uygunluğunu tek bir davranıştan değil, performans, bağımsızlık, yönlendirme ihtiyacı ve tekrarlanan denemelerdeki örüntüden değerlendirin. Kalıcı hata veya çöküş artan destek ihtiyacıyla birlikte görülüyorsa görev çok zor olabilir; az destekle tutarlı ve bağımsız başarı görev çok kolay olabilir; yönetilebilir hatalarla sınırlı destek altında devam edebilme ise uygun zorluğa işaret edebilir.

Bu üç durum çocuğa ait bir tanı değildir; belirli bir çalışma sayfası ile belirli bir hedef beceri arasındaki göreve özgü uyumu yorumlamak için kullanılır.

Tekrarlanan performans ve destek örüntüsüne göre zorluk kararı

Gözlemlenen örüntü	Olası yorumlama	Kontrol edilecek nokta	Sonraki zorluk kararı
Tekrarlanan denemelerde sık yönlendirme veya yüksek destekle kalıcı çöküş	Çalışma sayfası çok zor olabilir çünkü mevcut görev gereksinimi çocuğun mevcut destekle yönetebileceğini aşıyor.	Aynı hata örüntüsünün devam edip etmediğini ve görev gereksinimi azaltıldığında çocuğun hedef beceriyi daha fazla bağımsızlıkla tamamlayıp tamamlayamadığını kontrol edin.	Hedef beceriyi tanımlanabilir tutarken zorluğu azaltın, ardından bağımsızlık ve tutarlılığın iyileşip iyileşmediğini gözlemleyin.
Az yönlendirme ve tutarlı bağımsızlıkla tekrarlanan denemelerde istikrarlı başarı	Çalışma sayfası çok kolay olabilir çünkü görev çocuğun mevcut performansı için yetersiz zorluk sağlıyor.	Başarının ek ipuçları olmadan istikrarlı kalıp kalmadığını ve çocuğun görevi karşılaştırılabilir maddeler arasında tutarlı bir şekilde tamamlayıp tamamlamadığını kontrol edin.	Hedef beceriyi sabit tutarken görev gereksinimini artırın, ardından yeni düzeyin yönetilebilir kalıp kalmadığını kontrol edin.
Yönetilebilir hatalar ve sınırlı yönlendirmeyle genel olarak başarılı performans	Çalışma sayfasının zorluk düzeyi uygun olabilir çünkü çocuk kalıcı bir çöküş veya zahmetsiz tamamlama olmaksızın zorlukla etkileşime girebiliyor.	Çocuğun tekrarlanan denemeler boyunca kısmi bağımsızlık ve benzer bir performans örüntüsü sürdürüp sürdürmediğini kontrol edin.	Destek ihtiyaçlarının veya performans örüntülerinin değişip değişmediğini izlerken mevcut zorlukta devam edin.

Reddetme, dikkatsizlik, hayal kırıklığı veya hız tek başına bir çalışma sayfasının çok zor ya da çok kolay olduğunu belirlemez; zorluk uyumsuzluğu, çocukların hazırlık çalışma sayfalarında neden zorlandığının olası nedenlerinden yalnızca biridir.

Görev gereksinimini ancak hatalar, yönlendirme, bağımsızlık ve tekrarlanan denemelerdeki daha geniş örüntü aynı yorumu destekliyorsa ayarlayın; tek bir oturumu veya davranışı belirleyici kanıt saymayın.

Çalışma Sayfasının Çok Zor Olduğuna Dair İşaretler

Bir çalışma sayfası, net talimat ve makul desteğe rağmen hedef görevde tekrarlanan çöküş devam ettiğinde çok zor olabilir. Tek bir zor deneme veya duygusal tepki bunu tek başına göstermez; göreve özgü örüntünün tekrar edip etmediğine bakın.

Başlamada sürekli zorluk, kalıcı hedef-beceri hataları, sık yönlendirme ya da belirli bir gereksinim eklendiğinde performansın belirgin biçimde bozulması birlikte görülüyorsa, engelleyici gereksinimi azaltın veya geçici destek ekleyin ve görevi yeniden deneyin.

Çok yüksek görev gereksiniminin işaretleri

• Başlamada zorluk: Çocuk net talimat ve makul desteğe rağmen tekrar tekrar başlayamıyorsa, başlangıç görev gereksinimi aşırı olabilir.
• Hedef beceri hataları: Desteğe rağmen hedef beceri hataları görev boyunca devam ediyorsa, mevcut zorluk çocuğun o düzeyde yönetebileceğini aşabilir.
• Eklenen gereksinimde çöküş: Belirli bir gereksinim eklendiğinde performans çöküyorsa, eklenen bu gereksinim çalışma sayfasını çok zor hale getiriyor olabilir.
• Tekrarlanan yönlendirme: Çocuk devam etmek veya yanıt vermek için tekrarlanan yönlendirmeye ihtiyaç duyuyorsa, yüksek destek ihtiyacı görev gereksiniminin azaltılması veya geçici olarak desteklenmesi gerektiğini gösterebilir.

Çalışma Sayfasının Çok Kolay Olduğuna Dair İşaretler

Bir çalışma sayfası, çocuk benzer maddelerde çok az destekle tutarlı, bağımsız ve doğru performans gösteriyor ve görev artık çok az zorluk yaratıyorsa çok kolay olabilir.

Tekrarlanan başarı ve tutarlılık, tek bir hızlı ya da başarılı denemeden daha güçlü bir işarettir. Hızlı tamamlama tek başına zorluğu artırmak için yeterli değildir. Örüntü istikrarlı kaldığında yalnızca bir görev gereksinimini ölçülü biçimde artırın ve bağımsız performansı tekrar kontrol edin.

Yetersiz zorluğu gösteren örüntüler

• Bağımsız doğruluk: Çocuk hedef beceriyi çok az yardımla doğru bir şekilde gerçekleştirir; bu, mevcut gereksinimin yetersiz zorluk sağlayabileceğini gösterir.
• Tekrarlanan tutarlılık: Benzer maddeler, izole bir başarılı yanıt yerine tekrarlanan başarı üretir; bu, mevcut düzeyin çok kolay olabileceği yorumlamasını güçlendirir.
• Düşük destek ihtiyacı: Çocuk, bağımsız performansı sürdürürken çok az destek gerektirir; bu, örüntü istikrarlı kaldığında bir görev gereksiniminde ölçülü bir artışı destekleyebilir.

Zorluk Düzeyinin Uygun Olduğuna Dair İşaretler

Zorluğu uygun seçilmiş bir çalışma sayfası yönetilebilir bir zorluk sunar: çocuk anlamlı çaba ve sınırlı destekle başarılı denemeler yapabilir, hatalar kalıcı çöküşe dönüşmez ve düzeltmeden sonra devam edebilir.

Uygun zorluğun birlikte görülmesi gereken işaretleri

• Başarılı denemeler: Çocuk, görev hâlâ dikkat ve çaba gerektirirken hedef beceriyi başarıyla gösterebilir.
• Yönetilebilir hatalar: Hatalar kalıcı bir çöküşe neden olmadan yönetilebilir kalır ve çocuk düzeltmeden sonra devam edebilir.
• Kısmi bağımsızlık: Çocuk, sürekli yardıma güvenmek yerine görevin anlamlı kısımlarını bağımsız olarak tamamlar.
• Küçük ipucu: Destek gerektiğinde, çocuk küçük bir ipucuna yanıt verir ve yardımı artırmadan göreve devam edebilir.
• Düzeltmeden sonra devam: Çocuk düzeltmeden sonra devam edebilir; bu, mevcut zorluğun hatasız performans gerektirmek yerine yönetilebilir kaldığı yorumlamasını destekler.

Bu örüntü tekrarlanan denemelerde korunuyorsa mevcut düzeyi sürdürmek uygundur. Uygun zorluk sabit bir hata oranı veya görünür bir mücadele gerektirmez; aynı çocuk farklı hazırlık becerileri veya çalışma sayfası biçimleri için farklı uygun düzeylere ihtiyaç duyabilir.

Çalışma Sayfası Zorluğunu Hedef Beceriyi Değiştirmeden Uyarlama

Hedef beceriyi sabit tutun ve zorluğu, o beceriyi göstermek için gereken görev gereksinimini değiştirerek ayarlayın. Hedef beceriyi değiştirmek, aynı görevin zorluğunu ayarlamak değil, öğrenme hedefini değiştirmektir.

Ayarlanabilir gereksinimler arasında madde sayısı, yanıt seçenekleri, talimat uzunluğu, görsel karmaşıklık, adım sayısı, motor çıktı, ipucu verme ve problem karmaşıklığı bulunur. Her seferinde tek bir gereksinimi değiştirmek, hangi değişikliğin performans ve bağımsızlığı etkilediğini görmeyi kolaylaştırır.

Hedef beceri sabitken ayarlanabilen görev gereksinimleri

Görev özelliği	Düşük gereksinimli sürüm	Yüksek gereksinimli sürüm	Değişmeyen şey
Madde sayısı	Hedef beceriyi uygulayan daha az madde	Hedef beceriyi uygulayan daha fazla madde	Hedef beceri
Yanıt seçenekleri	Değerlendirilecek daha az seçenek	Değerlendirilecek daha fazla seçenek	Hedef beceri ve gereken karar türü
Talimat uzunluğu	Aynı görev için daha kısa, daha basit yönergeler	İşlenecek daha fazla bilgi içeren daha uzun yönergeler	Hedef beceri
Görsel karmaşıklık	Daha az rekabet eden görsel öge	Taranacak veya ayırt edilecek daha fazla görsel öge	Hedef beceri
Adım sayısı	Yanıtı tamamlamadan önce daha az adım	Yanıtı tamamlamak için gereken daha fazla adım	Hedef beceri
Motor çıktı	Daha az yazma, üzerinden geçme veya diğer motor çıktı	Daha fazla yazma, üzerinden geçme veya diğer motor çıktı	Sergilenen hedef beceri
İpucu verme	Görevle ilgili daha fazla ipucu	Görevle ilgili daha az ipucu	Hedef beceri
Problem karmaşıklığı	Hedef becerinin daha basit bir uygulaması	Hedef becerinin daha karmaşık bir uygulaması	Temel hedef beceri

Örneğin hedef beceri harf tanıma ise, daha az yanıt seçeneği sunmak görevi kolaylaştırabilir; daha fazla seçenek sunmak ise ayırt etme yükünü artırabilir. Her iki durumda da öğrenme hedefi aynı kalır: hedef harfi tanımak.

Mevcut Düzey Çok Zor Olduğunda Görev Gereksinimlerini Azaltma

Gereksinimi, çalışma sayfasının her bölümünü aynı anda basitleştirmek yerine, hedef beceriyi bozulmadan tutarak belirli engelleyici gereksinimi değiştirerek azaltın.

Öğrenme hedefini değiştirmeden her seferinde bir görev yükü kaynağını ayarlamak, bağımsızlığın artıp artmadığını veya hata örüntüsünün değişip değişmediğini gözlemlemeyi kolaylaştırır.

• Miktar: İş miktarı veya eşzamanlı seçenek sayısı engelleyici gereksinim olduğunda daha az madde veya daha az seçenek kullanın. Bu azaltma bağımsızlığı iyileştirir veya hedef beceri hatalarını azaltırsa, iş veya seçenek miktarı uyumsuzluğa katkıda bulunuyor olabilir.
• Sunum ve yönergeler: Aynı hedef yanıtı korurken daha kısa yönergeler kullanın veya gereksiz görsel karmaşayı azaltın. Çocuğun daha fazla bağımsızlıkla başlayıp devam edip edemediğini ve aynı anda daha az bilgi işlenmesi gerektiğinde hata örüntüsünün değişip değişmediğini gözlemleyin.
• Yanıt ve süreç gereksinimi: Motor çıktı veya adım sayısı engelleyici gereksinim olduğunda daha basit bir yanıt gereksinimi kullanın veya her seferinde bir adım sunun. Amaçlanan yanıt tanınabilir kalırken çocuğun hedef beceriyi daha bağımsız ve daha az hatayla gösterip gösteremediğini gözlemleyin.

Örneğin, hedef beceri harf tanıma ise ve birkaç yanıt seçeneği engelleyici gereksinim gibi görünüyorsa, çocuktan yine de hedef harfi tanımlamasını isterken seçenek sayısını azaltın.

Başka bir gereksinimi değiştirmeden önce etkiyi gözlemlerken bu hedef yanıtı koruyun; çünkü birkaç gereksinimi birlikte değiştirmek, hangi ayarlamanın bağımsızlığı veya hata örüntüsünü etkilediğini belirlemeyi zorlaştırır.

Bir Seferde Yalnızca Bir Zorluk Gereksinimini Artırma

Zorluk değişkenlerinden birini yalnızca mevcut düzeydeki performans, bir değişikliğin etkisini yorumlamak için yeterince istikrarlı bir başlangıç seviyesi sağladığında artırın.

Hedef beceriyi sabit tutun ve birkaç gereksinimi birlikte artırmak yerine bir gereksinimde ölçülü bir artış yapın.

Sıralama, değiştirilen bir değişkeni izole ederek başka bir ayarlama yapmadan önce performansı ve gereken desteği gözlemlemenizi sağlar.

1. Başlangıç seviyesini belirleyin: Hedef beceri ve mevcut çalışma sayfası gereksinimleri aynı düzeyde kalırken çocuğun mevcut performansını ve gereken desteği doğrulayın.
2. Bir değişken seçin: Birkaç özelliği aynı anda değiştirmek yerine ayarlanacak bir zorluk gereksinimi seçin; daha fazla madde otomatik olarak daha yararlı bir zorluk oluşturmaz.
3. Ölçülü bir artış yapın: Hedef beceriyi korurken ve diğer görev gereksinimlerini mümkün olduğunca tutarlı bırakırken yalnızca seçilen değişkeni artırın.
4. Performansı ve desteği gözlemleyin: Değişiklik sonrası performansı ve gereken desteği başlangıç seviyesiyle karşılaştırın, böylece değiştirilen değişkenin etkisini yorumlamak kolaylaşır.
5. Değişikliği koruyun veya geri alın: Performans yönetilebilir destekle işe yarar kalıyorsa artışı koruyun veya yeni gereksinim performansı bozuyor ya da gereken desteği önemli ölçüde artırıyorsa değişikliği geri alın veya bekletin. Başka bir değişkeni ayarlamadan önce sonucu doğrulayın.

Değiştirilen gereksinimi, ölçülü artış sonrası gözlemlenen performans ve gereken desteğe göre koruyun, geri alın veya bekletin.

Her değişikliğin etkisi yorumlanabilir kalsın diye başka bir değişkeni ayarlamadan önce bu sonucu doğrulayın.

Biraz Fazla Zor Olan Bir Çalışma Sayfasına Destek Yapısı Ekleme

Çalışma sayfası çocuğun mevcut bağımsız performansının biraz üzerindeyse ve engelleyici gereksinim geçici olarak desteklenebiliyorsa, hedef beceriyi değiştirmeden en az gerekli desteği ekleyin. Hedefe yönelik desteğe rağmen kalıcı çöküş sürüyorsa desteği yığmak yerine görev gereksinimini azaltın.

Destek döngüsü

1. Engelleyici gereksinimi belirleyin: Çocuğun nerede zorlandığını ayırın; sorun hedef beceri mi, talimat mı, görsel tarama mı, motor çıktı mı, yoksa adım sayısı mı?
2. En az desteği ekleyin: Model olma, görsel ipucu, kısa bir yönlendirme, görevi parçalara ayırma veya rehberli bir ilk deneme gibi hedefli bir destek kullanın.
3. Yanıtı gözlemleyin: Destek bağımsızlığı ve işe katılımı artırıyorsa geçici olarak sürdürün; destek işe yaramıyorsa ilgili görev gereksinimini azaltın veya desteğin türünü değiştirin.
4. Desteği azaltın: Çocuk tekrarlanan denemelerde daha az yardımla başarılı oldukça, yanıtın daha büyük bölümünü bağımsız üstlenmesi için desteği kademeli olarak hafifletin.

Görevi Desteklemek İçin Model Olma, Görsel İpuçları ve Yönlendirmeler Kullanma

Model olma, görsel ipucu ve yönlendirme aynı işlevi görmez. Desteği, ilerlemeyi engelleyen belirli gereksinime göre seçin ve çocuğun cevabını vermek yerine çalışma sayfası görevini netleştirin.

Hangi destek ne zaman kullanılır?

• Model olma: Çocuk çalışma sayfası görevine nasıl başlayacağını henüz anlamadığında gerekli eylemi gösterin veya bir ilk örnek sunun. Çocuk eylemi başka bir modele ihtiyaç duymadan gerçekleştirebildiğinde gösterimi azaltın.
• Görsel ipucu: Çocuğun neye dikkat etmesi gerektiğini veya sıradakinin ne olduğunu belirlemede yardıma ihtiyacı olduğunda ilgili bir görev talimatını, konumu veya sırayı daha görünür hale getirin. Çocuk çalışma sayfası bilgilerini bağımsız olarak takip edebildiğinde görsel ipucunu azaltın veya kaldırın.
• Yönlendirme: Çocuğun devam etmek veya dikkatini görevin ilgili kısmına yönlendirmek için bir ipucuna ihtiyacı olduğunda sözel yönlendirme, jestsel yönlendirme veya konumsal yönlendirme gibi hedefli destek kullanın. Çocuk daha az yardımla bağımsız yanıtı üretebildiğinde yönlendirmeyi azaltın.

Çocuk daha az yardımla devam edebildiğinde desteği azaltın; amaç, geçici desteği kalıcı hale getirmek değil bağımsız yanıtı mümkün kılmaktır.

Çocuk Daha Bağımsız Hale Geldikçe Desteği Azaltma

Desteği tek bir başarılı maddeden sonra değil, çocuk birden fazla denemede daha az yardımla tekrarlanan başarı gösterdiğinde azaltın. Sabit bir program veya evrensel deneme sayısı yerine yanıt kalitesini ve bağımsızlığı kullanın.

Desteği azaltma sırası

1. Mevcut desteği not edin: Çocuğun hangi ipucu veya yardımla başarılı olduğunu belirleyin.
2. Daha hafif desteğe geçin: Örneğin model olmayı görsel ipucuna veya kısa yönlendirmeye, ardından uygun olduğunda bağımsız denemeye dönüştürün.
3. Yanıtı yeniden gözlemleyin: Çocuk daha az destekle başarılı performansı sürdürebiliyorsa yeni düzeyi koruyun.
4. Gerekirse geri dönün: Performans çöker veya yardım ihtiyacı belirgin biçimde artarsa önceki destek düzeyine dönün ya da ipucunu ayarlayın; yeniden azaltmadan önce performansın tekrar istikrarlı hale gelmesini bekleyin.

Her Ayarlamadan Sonra Zorluğu Tekrar Kontrol Etme

Her ayarlamadan sonra değişikliğin işe yaradığını varsaymayın; hedef beceriyi sabit tutarak, değiştirilen gereksinimin zorluk uyumunu iyileştirip iyileştirmediğini önceki performans örüntüsüyle karşılaştırın.

Kontrolü tek bir yanıta değil, birkaç madde veya tekrarlanan denemeye yayın. Doğruluk, bağımsızlık, gereken yönlendirme ve tutarlılığı birlikte değerlendirin.

Ayarlama sonrası kontrol

• Hedef beceri doğruluğu: Ayarlamadan sonra hedef becerideki performansın daha doğru, daha az doğru hale gelip gelmediğini veya benzer kalıp kalmadığını gözlemleyin.
• Bağımsızlık: Çocuğun değiştirilen gereksinim altında görevin daha fazlasını bağımsız olarak gerçekleştirip gerçekleştiremediğini kontrol edin.
• Yönlendirme: Ayarlamadan önce ve sonra gereken yönlendirme miktarını karşılaştırın ve destek ihtiyaçlarının azalıp azalmadığını, arttığını veya benzer kalıp kalmadığını not edin.
• Tutarlılık: Gözlemlenen performans örüntüsünün tek bir yanıta güvenmek yerine birkaç madde veya tekrarlanan deneme boyunca benzer kalıp kalmadığını kontrol edin.
• Değiştirilen gereksinim: Ayarlanan gereksinimin hâlâ performansı sınırlıyor gibi görünüp görünmediğini veya gözlemin, başka bir görev gereksiniminin uyumsuzluğa katkıda bulunduğunu önerip önermediğini doğrulayın.

Örüntü tutarlı biçimde iyileşiyorsa ayarlamayı koruyun; değişiklik performansı bozuyor veya destek ihtiyacını artırıyorsa geri alın ya da farklı bir engelleyici gereksinimi değerlendirin. Ardından tekrar kontrol edin.

Performans ve Gereken Desteğe Göre Düzeyi Korumak, Artırmak veya Azaltmak

Zorluk kararını yalnızca doğruluğa değil, performans kalitesi ile gereken desteğin birlikte oluşturduğu örüntüye dayandırın. Evrensel bir kesme noktası yerine, aynı hedef beceride tekrarlanan denemeler boyunca ne olduğuna bakın.

Koru, artır veya azalt

• Korumak: İstikrarlı başarı uygun zorlukla birleştiğinde ve çocuk yönetilebilir destekle bağımsızlığı sürdürdüğünde düzeyi koruyun.
• Bir gereksinimi artırmak: Performans sınırlı destekle tutarlı bir şekilde yönetilebilir olduğunda ve bağımsızlık değişikliğin etkisini gözlemlemek için yeterince istikrarlı olduğunda bir görev gereksinimini yükseltin.
• Azaltmak veya desteklemek: Kalıcı göreve özgü çöküş devam ettiğinde veya gereken destek, hedef becerinin bağımsız performansına müdahale edecek kadar yüksek kaldığında ilgili gereksinimi düşürün veya geçici destek ekleyin.

Aynı çocuk farklı hazırlık becerileri ve çalışma sayfası biçimleri için farklı zorluk kararlarına ihtiyaç duyabilir. Bir beceride mevcut düzeyi korurken başka bir beceride tek bir gereksinimi artırmak veya azaltmak uygun olabilir.

Uygun düzeyi seçtikten sonra, performans değiştikçe kararın geçerliliğini izlemeye devam edin ve bu yaklaşımı hazırlık çalışma sayfalarını evde kullanma sırasında da uygulayın.